Historia kościoła i parafii do roku 2001.

W 1934 r. wybudowano plebanię w której mógł zamieszkać proboszcz parafii. Nie co wcześniej wstawiono do kościoła nowe ławki i zakupiono ziemię pod cmentarz przy ul. Mątewskiej. A rok później do kościoła wstawiono nowy główny ołtarz oraz dwa boczne ołtarze.

W 1938 r. podjęto decyzję o budowie organów dla kościoła. Wybuch II wojny światowej uniemożliwił to przedsięwzięcie. Kościół zamieniono na magazyn żywnościowy, a w plebanii urządzono przedszkole dla dzieci niemieckich. Dzięki odważnej postawie dyrektora cukrowni Leona Nehringa zostały uratowane dzwony, które okupanci chcieli zabrać i przetopić na armaty dla niemieckiej armii. Należy zaznaczyć, iż w trudnym okresie okupacji hitlerowskiej Leon Nehring niezmiennie kierował cukrownią i pomagał pracownikom.

Po wojnie do parafii nie powrócił jej pierwszy proboszcz ks. Stanisław Dąbrowski, który zmarł w Poznaniu w 1969 r. Odtąd funkcję tę pełnił ks. Kazimierz Grabianka. Zorganizował pierwsze w dziejach parafii misje ewangelizacyjne, pragnąc w ten sposób rozpocząć pracę duszpasterską. Po wojnie ks. proboszcz kontynuował prace związane z wystrojem świątyni i otoczenia. Natomiast w nowym układzie politycznym, jaki zaistniał po II wojnie światowej, parafia i kolejni proboszczowie napotykali na liczne trudności w realizowaniu kolejnych planów.

1 września 1951 r. miejsce dotychczasowego proboszcza ks. Kazimierza Grabianki zajął ks. Stanisław Gierszewski. W tym czasie została wykonana polichromia przedstawiająca sceny z Pisma św., opiekę Opatrzności Bożej i Bogurodzicy Maryi nad dziejami narodu polskiego i chrześcijaństwa od 966 r. Polichromię wykonał artysta malarz A. Szwarc w 1952 r.

Jak podaje kronika parafialna 17 stycznia 1955 r. silny huragan wywrócił krzyż misyjny, uszkodził blachy z gzymsów i pozrywał wiele dachówek z kościoła i plebanii.

Od 1955 r. pracuje w parafii drugi ksiądz jako wikariusz. Pierwszym wikariuszem w tej parafii został neoprezbiter  ks. Bronisław Sobkowiak.

9 grudnia 1956 r. parafia obchodziła 25 lat swojego istnienia. Uroczystościom w kościele przewodniczył ks. bp Lucjan Bernacki. W następnym roku odbyło się poświęcenie sztandaru Matek Żywego Różańca oraz obrazu Matki Bożej Nieustającej Pomocy. A od dnia 15 września rozpoczęła się nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy, która trwa do dnia dzisiejszego i jest odmawiana zawsze w środę po wieczornej Mszy św.

Wizystację kanoniczną 21 i 22 maja 1960 r. przeprowadził Sługa Boży Kardynał Stefan Wyszyński Prymas Polski.

Dnia 19 lipca 1967 r. zmarł sk. proboszcz Stanisław Gierszewski, który został pochowany na cmentarzu parafialnym. Nowy proboszcz ks. Józef Matuszak swoją posługę duszpasterską rozpoczął z dniem 1 listopada 1967 r. Ks. proboszcz był mocno związany z Inowrocławiem m.in dlatego, że tu uczęszczał do gimnazjum im. Jana Kasprowicza. W tym czasie m.in wyremontowano organy, zainstalowano po raz pierwszy system nagłaśniający w kościele oraz ułożono kostkę chodnikową wokół kościoła.

Z liturgicznych zmian należy odnotować następujące fakty: 29 listopada 1970 r. po raz pierwszy w kościele została odprawiona Msza św. w języku polskim. Z tej okazji przygotowano 2500 książeczek pt: "Obrzędy Mszy św. z ludem". W tym samym roku Msza św. Bożego Narodzenia - Pasterka została odprawiona po raz pierwszy przy posoborowym ołtarzu tzn. kapłan był zwrócony twarzą do ludzi.

8 grudnia 1971 r. ks. bp Jan Czerniak przewodniczył uroczystej Mszy św. jubileuszowej z okazji 40 lat istnienia kościoła i parafii.

W 1976 r. wykonano w kościele nową instlację elektryczną oraz przeprowadzono remont organów. A po jego zakończeniu w najbliższą niedzielę (19 IX 1976) odbył się koncert organowy.

Po kilku latach starań w 1980 r. parafia otrzymała pozwolenie na budowę domu katechetyczno-gospodarczego. Prace budowlane postępowały bardzo szybko i w roku 1983 podczas obchodów złotego jubileuszu parafii ks. bp Jan Czerniak poświęcił nowy dom katechetyczny. Powstanie nowego domu znacznie rozwiązało problem z organizacją lekcji religii przy parafii.

W tym samym roku (1983) nieznani sprawcy włamali się do kościoła i ukradli puszkę pozłacaną oraz sukienkę Matki Bożej Ostrobramskiej z bocznego ołtarza.

27 kwietnia 1987 r. w naszym kościele na uroczystej Eucharystii pod przewodnictwem Prymasa Polski ks. kard. Józefa Glempa spotkali się kapłani, którzy obchodzili jubileusz 40 i 45 lat kapłaństwa.

Po wielu latach pracy duszpasterskiej i chorobie zmarł, 5 września 1989 r. proboszcz tutejszej parafii ks. kan Józef Matuszak. Nowym proboszczem został ks. Eugeniusz Michalczak, który pracował w tej parafii zaledwie kilkanaście miesięcy. Po nim z dniem, 28 czerwca 1990 r. dekretem ks. Prymasa proboszczem parafii został ks. Ireneusz Piszczek, który duszpasterzował aż do śmierci tj. do 31 marca 1998 r. W tym czasie zainicjował i przeprowadził wiele remontów oraz modernizacji m.in. rozpoczął budowę nowego Domu Parafialnego z myślą o przyjmowaniu pielgrzymów. Ożywił istniejące grupy i wspólnoty parafialne, a także założył wraz z katechistami Drogę Neokatechumenalną.

Z dniem, 27 czerwca 1998 r. na mocy dekretu ks. abp Henryka Muszyńskiego nowym proboszczem został ks. Adam Walendowski.

Historię parafii tego okresu zamyka uroczystość 70 lat istnienia kościoła i parafii, która odbyła się w rocznicę konsekracji kościoła, 8 grudnia 2001 r. Mszę św. celebrował i słowo Boże wygłosił ks. bp Stanisław Gądecki. Po Mszy św. ks. biskup poświęcił nową salę w domu parafialnym.

 

Święta

Poniedziałek, XXIX Tydzień zwykły Rok A, I Dzień powszedn

z życia parafii

Liturgia słowa

Czytania:

  • Ewangelia:

Wyszukiwanie

Licznik

Liczba wyświetleń:
557843